112 - ابو بكر بن حسن بن كرد القومشى [ سدهء 4 هجرى ] 112 ، 1 - قومش ديهى است ديهاى همدان از نواحى اصفهان ، و اين ابو بكر بزرگ طبقه بود در حكمت و فلسفه از شاگردان يحيى بن عدى است و مدتى ملازم او بود ، تا حكمت اندوخت و آداب آموخت . به نصير الدوله « 1 » كتابى نوشت و او خوش نويس بود و فصيح و بليغ و علوم عربيه و معرفت شعر نيكويى دانست . 112 ، 2 - پرسيدند او را : چه معنى دارد كه مىگويند اين زمان اشرف از آن زمان است ، و اين مكان اشرف است غير آن را ، و اين انسان شريفتر [ است ] از ديگرى ؟ گفت : اين نوع به نسبت نعمت بسيارى كه دروست ، و خير و فراخى و بركت عام و شريعت مقبول و خيرات معقول و اخلاق ستوده از رهگذر تقاضاى اشكال فلكى و ادوار اوست . و همچنين مكان هم هرگاه نسبت دهيم او را اين چيزهاى مذكور ، و به بناهاى عالى و اشجار و انهار . اما زمانى كه معنى و مفهوم او كه مقدار حركت فلك است چيزى درو اشرف از چيزى ديگر نيست ، همچنين است مكان . و همچنين انسان را شرف بر انسان ديگرى نيست از رهگذر حقيقت ، [ 115 - الف ] بلكه شرف به كمالات عقلى است و اعمال صالحه است .

--> ( 1 ) - متن عربى : كتب لنصير الدوله .